با مداد رنگي هايم آمدنت را نقاشي ميکنم و جاده سفيد رفتنت را خط خطي
کسي نيست که زندگي را برايم ديکته کند. زندگي را سالهاست غلط نوشتم

بيا ثانيه ها را سوگند بده تا بداني که در نا پيدايي ات چه ها کشيدم
زمين خوردن مرا تماشا نکن بيا دستانم را بگير وببين که دل بهانه گيرم
لجوجانه پا بر زمين ميکوبد وهر روز تو را از من ميخواهد وگريستن مرا به همگان نشان ميدهد
بيا و ببين که باران تمنا بر گونه ام مي بارد بيا و جواب بده به دل خستم.

بودنت را همیشه!      دوریت را شاید!      رفتنت را هرگز، باور نمیکنم...

                                   تا آخرش می خوام که با تو بمونم

از رفتنت نمی خوام حرف بزنی

                                  یه وقت زیر قول و قرارات نزنی 

شاید یه کسی به محض دیدن تو دستش یخ میزنه وتپش قلبش مرتب بیشتر میشه!

ولی مطمئن باش یکی شبها به خاطر تو،تو دریایی از اشک می خوابه! 

عشق تو هیچ وقت نمیشه فراموش

                        تا روزی که شعله شمع عمرم بشه خاموش